Ó, Jósep, Jósep bágt á ég að bíða

og bráðum hvarma mína fylla tár,

því fyrr en varir æskuárin líða

og ellin kemur með sín gráu hár

Ó, Jósep, Jósep hvar er karlmannslundin

og kjarkur sá er prýðir hraustan mann.

hvenær má ég klerkinn panta

kjarkinn má ei vanta.

Jósep, Jósep nefndu daginn þann.