Mánaljóð

Máninn fullur fer um geiminn

fagrar langar nætur.

Er hann kannski að hæða heiminn

hrjáðan sér við fætur?

Fullur oft hann er

það er ekki fallegt, ónei.

Það er ljótt

að flækjast þar, að flækjast þar

á fylliríi um nætur.

 

Stjáni fullur fer um stræti,

fagrar tunglskinsnætur.

Fullur ástar, ungrar kæti,

elskar heimasætur.

Þannig oft hann er,

það er ekki fallegt, ónei.

Það er ljótt,

því ein er hér og önnur þar

og Efemía grætur.